Nowa deklaracja

Autor: Derrick Jensen (wersja oryginalna)

1 lutego 2012

Uznajemy te prawdy za oczywiste:

Rzeczywisty, fizyczny świat jest źródłem życia naszego i innych. Osłabiona planeta posiada mniejszą zdolność podtrzymania życia, w ludzkim i każdym innym przejawie.

A zatem zdrowie rzeczywistego świata jest nadrzędne, bardziej istotne niż jakikolwiek społeczny lub gospodarczy system, ponieważ wszystkie społeczne i gospodarcze systemy są zależne od żyjącej planety.

Jest oczywistym, że przypisywanie większej wartości systemowi społecznemu, który szkodzi zdolności planety do podtrzymania życia, jest równoznaczne z utratą kontaktu z fizyczną rzeczywistością.

Każdy styl życia oparty na wykorzystaniu nieodnawialnych surowców jest z definicji nie do utrzymania.

Każdy styl życia oparty na nadmiernej eksploatacji surowców odnawialnych jest z definicji nie do utrzymania: jeżeli przykładowo każdego roku powraca mniej łososi, ostatecznie zginą wszystkie. Oznacza to, że styl życia, aby być zrównoważonym nie może niszczyć rdzennych społeczności: rdzennych prerii, rdzennych lasów, rdzennych łowisk itd.

Rzeczywisty świat jest siecią współzależności, zatem szkoda wyrządzona rzekom wyniszcza ludzi i nie-ludzi, których życie zależy od tych rzek; wyniszcza lasy, prerie i mokradła otaczające te rzeki; wyniszcza oceany, w których rzeki te kończą swój bieg. Szkoda wyrządzona górom wyniszcza rzeki, które biorą w nich swój początek. Szkoda wyrządzona oceanom wyniszcza każdego, kto jest z nim pośrednio lub bezpośrednio związany.

Nie można spierać się z fizyką. Jeżeli spalasz węglowe paliwa, węgiel przedostanie się do powietrza i wywrze wpływ na realny świat.

Tworzenie i atmosferyczna emisja trucizn zatruje ludzi i nie-ludzi.

Nikt, bez względu na bogactwo i władzę jakimi dysponuje, nie powinien mieć zgody na tworzenie trucizn, na które nie ma antidotum.

Nikt, bez względu na bogactwo i władzę jakimi dysponuje, nie powinien mieć zgody na zrobienie bałaganu, którego nie można posprzątać.

Nikt, bez względu na bogactwo i władzę jakimi dysponuje, nie powinien mieć zgody na niszczenie miejsc, od których zależy przetrwanie ludzi i nie-ludzi.

Nikt, bez względu na bogactwo i władzę jakimi dysponuje, nie powinien mieć zgody na destrukcję ludzkich kultur i powodowanie wymierania gatunków.

Rzeczywistość przebija wszelkie systemy wierzeń: to, w co wierzysz w żadnym razie nie jest tak istotne, jak to, co jest rzeczywiste.

Na planecie z ograniczonymi zasobami nie możesz mieć gospodarki opartej na / wymagającej gospodarczego wzrostu. Przynajmniej nie możesz takiej posiadać i liczyć na to, że będziesz miał planetę lub jakąkolwiek przyszłość.

Obecny styl życia jest nie do utrzymania i upadnie. Jedyne pytania bez odpowiedzi dotyczą tego, co pozostanie ze świata po upadku i jak trudne okażą się warunki życia ludzi i nie-ludzi, którzy dopiero nadejdą. Uznajemy za oczywiste, że powinniśmy zrobić wszystko, co w naszej mocy, aby jak najwięcej realnego, fizycznego świata pozostało bez szwanku zanim upadnie obecny system, i że ludzie oraz nie-ludzie powinni być jak najlepiej na ten upadek przygotowani.

Zdrowie gospodarek lokalnych jest bardziej istotne niż zdrowie gospodarki globalnej.

Gospodarka globalna nie powinna mieć zgody na niszczenie gospodarek lokalnych i gleb.

Korporacje nie są żywymi organizmami. Korporacje nie są istotami ludzkimi.

Korporacje tak naprawdę nie istnieją. Są prawną fikcją. Korporacje o ograniczonej odpowiedzialności są instytucjami stworzonymi wyraźnie po to, aby odseparować ludzi od konsekwencji ich działań – czyniąc ich z definicji a-ludzkimi i niehumanitarnymi. W takim stopniu, w jakim pragniemy żyć w ludzkim i humanitarnym świecie – a tak naprawdę w takim stopniu, w jakim pragniemy przetrwać – korporacje o ograniczonej odpowiedzialności muszą zostać wyeliminowane.

Zdrowie ludzkich i nie-ludzkich społeczności jest ważniejsze niż zyski korporacji.

(…) Jeżeli nie zdołamy uwolnić naszych społeczności od tych destrukcyjnych instytucji, instytucje te zniszczą nasze społeczności. A jeżeli my w naszych społecznościach nie jesteśmy w stanie zapewnić sensownych i niedestrukcyjnych warunków, aby ludzie mieli zapewnioną żywność, ubranie i schronienie, wówczas musimy uznać, że to nie tylko określone instytucje, ale cały gospodarczy system spycha naturalny świat poza granice wytrzymałości. Kapitalizm zabija planetę. Cywilizacja przemysłowa zabija planetę.

Kiedy uznamy destrukcyjność kapitalizmu i cywilizacji przemysłowej – opartych na systematycznej zamianie żyjącej planety w martwe towary – nie pozostaje nam nic innego, jak tylko walczyć na każdy możliwy sposób, aby je obalić; chyba, że chcemy podpisać wyrok śmierci na siebie i nasze dzieci.

Tłumaczenie: exignorant

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii Poza nadzieją. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.